De toepassing van het adolescentenstrafrecht bij 16- tot 23-jarigen

Abstract

Met het adolescentenstrafrecht wordt een flexibele toepassing van het jeugd- en volwassenenstrafrecht bij 16- tot 23-jarigen benadrukt. Onder bepaalde condities is het mogelijk om in zaken waarbij de adolescent op 16- en 17-jarige leeftijd het delict heeft gepleegd het volwassenenstrafrecht toe te passen (artikel 77b Sr.) en bij 18- tot 23-jarigen het jeugdstrafrecht (artikel 77c Sr.). Tevens is het voor de (kinder)rechter mogelijk om feiten gepleegd in de minder- en meerderjarigheid in één zaak te behandelen (artikel 495, lid 4 Sv.). Het WODC heeft de afgelopen jaren onderzoek verricht naar de toepassing van het adolescentenstrafrecht, waarbij de nadruk lag op de toepassing van het jeugdstrafrecht bij jongvolwassenen (zie link hiernaast). In een vervolgstudie wordt door het WODC onderzoek gedaan naar de toepassing van het adolescentenstrafrecht bij de gehele doelgroep van 16- tot 23-jarigen. Deze vervolgstudie is opgedeeld in twee deelonderzoeken. In het eerste deelonderzoek is de nauwkeurigheid onderzocht van de query om zaken waarbij sprake is van de toepassing van het adolescentenstrafrecht te identificeren (zie link hiernaast). In dit tweede deel wordt een inhoudelijke analyse gegeven van de flexibele toepassing van strafrecht bij 16- tot 23-jarigen. De onderzoeksvragen zijn als volgt: Wat zijn de kenmerken (van strafzaken) van 16- tot 23-jarigen bij wie sprake is van de toepassing van het adolescentenstrafrecht en waarin verschillen zij van 16- tot 23-jarigen die volgens het jeugd- en volwassenenstrafrecht zijn gesanctioneerd? Wat is de motivering van de rechter bij de toepassing van het adolescentenstrafrecht bij 16- tot 23-jarigen? In hoeverre wijkt de eis van de officier van justitie, het advies van deskundigen en het standpunt van de verdediging af van de beslissing van de rechter voor het toe te passen sanctiestelsel?

Adolescent criminal law emphasizes a flexible use of juvenile and adult criminal law for individuals aged 16 to 23 years old. Under certain conditions, it is possible to apply adult criminal law in cases where the adolescent committed the offense at the age of 16 or 17 years old (Article 77b of the Dutch Criminal Code), and juvenile criminal law to individuals aged 18 to 23 years old (Article 77c of the Dutch Criminal Code). Furthermore, the (juvenile) judge may choose to handle offenses committed during both minority and adulthood in one case and decide on sanctioning according to either juvenile or adult criminal law (Article 495, paragraphs 4 and 5 of the Code of Criminal procedure). The research questions are as follows: What are the characteristics (if criminal cases) of 16 to 23 year old adolescents sentenced according to adolescent criminal law, and how do they differ from 16 to 23 year olds sanctioned under juvenile and adult criminal law? What is the judge’s motivation for sanctioning according to adolescent criminal law? To what extend do the demands of the public prosecutor, the advice of experts, and the defence’s position differ from the judge's decision regarding sanctioning according adolescent criminal law or regular criminal law?