Misdrijven in kinderschoenen

Abstract

In 2017, the Council for the Administration of Criminal Justice and Protection of Juveniles (RSJ) recommended that the minimum age of criminal responsibility be increased from 12 to 14 years (Council for the Administration of Criminal Justice, 2017). In the Dutch House of Representatives, the Minister for Legal Protection indicated that the minimum age for criminal responsibility will not be increased, but that the Minister, if necessary, is prepared to further invest in the approach for 12 and 13-year-olds outside the criminal justice system. This study was carried out at the behest of the Ministry of Justice and Security in order to gain greater insight into the approach for this target group. The Ministry’s requirement was translated into the following study questions: What were the available judicial1 and nonjudicial approaches for 12 and 13-year-old juvenile suspects in 2017 and 2018, and how often was each approach used? Why was a certain approach selected? What did the different approaches entail in actual practice? How effective were the various approaches in preventing recidivism in the opinion of the involved organisations?

In 2017 heeft de Raad voor Strafrechtstoepassing en jeugdbescherming het advies gegeven om de strafrechtelijke minimumleeftijd te verhogen van 12 naar 14 jaar (Raad voor de Strafrechtstoepassing, 2017). De minister voor Rechtsbescherming heeft aangeven aan de Tweede Kamer dat de strafrechtelijke minimumleeftijd niet verhoogd wordt, maar dat hij, indien noodzakelijk, bereid is om verder te investeren in de aanpak van 12- en 13-jarigen buiten het strafrecht. De aanname hierbij was, dat zaken van 12- en 13-jarige misdrijfverdachten in de meeste gevallen al buiten het strafrecht worden afgedaan. Dit onderzoek is uitgevoerd naar aanleiding van de behoefte bij het ministerie van Justitie en Veiligheid om meer inzicht te krijgen in de aanpak voor deze doelgroep. De wens vertaalt zich in de volgende centrale onderzoeksvragen: Welke strafrechtelijke en niet-strafrechtelijke1 aanpakken voor 12- en 13-jarige misdrijfverdachten bestonden er in 2017 en 2018 en hoe vaak werd voor elke aanpak gekozen? Waarom werd voor een bepaalde aanpak gekozen? Wat hielden de verschillende aanpakken in de praktijk in? Hoe effectief menen betrokken organisaties dat de verschillende aanpakken waren om recidive te voorkomen? INHOUD: 1. Inleiding, 2. Bevindingen uit de literatuur, 3. Analyse van misdrijven en aanpakken, 4. Effectiviteit en werkzame bestanddelen, 5. Alternatieve (niet-)strafrechtelijke aanpakken, 6. Aandachtspunten in de aanpak, 7. Beantwoording onderzoeksvragen en beschouwing.