Beschermengel II

Abstract

In dit onderzoek komt naar voren dat de gesprekken niet in alle gevallen gestructureerd verlopen. In de helft van de gevallen legt de gezinsvoogd een agenda voor aan de cliënt. Daarbij wordt weinig aandacht besteed aan persoonlijke kennismaking. Belangrijke elementen van de Ondertoezichtstelling (OTS) zijn het beperkte juridische gezag en de klachtenregeling. Deze elementen komen in 33% van de onderzochte gesprekken niet aan de orde. En hoewel gezinsvoogden zeggen het belangrijk te vinden om hun juridische en/of persoonlijke gezag in te zetten om hun advies kracht bij te zetten, gebeurde dat in maar 25% van de onderzochte gevallen. De verschillen in de communicatie tussen autochtone en allochtone cliënten is niet erg groot. Wel stellen de gezinsvoogden aan allochtone cliënten vaker vragen om te checken of de cliënten het goed hebben verstaan. Verder blijkt het gebruik van tolken de communicatie enigszins te beïnvloeden, omdat tolken soms interpretaties geven en speelt in de gesprekken met allochtone ouders de wederzijdse positionering een grotere rol. Het verdient aanbeveling om de gesprekken altijd door middel van een agenda te sturen en het gesprek te faseren. Aangezien de OTS is bedoeld als een tijdelijke maatregel, zou gedurende de OTS aan een toenemende participatie van de ouders gewerkt moeten worden. De gezinsvoogd moet actief sturen in de richting van overeenstemming door de posities te bespreken, cliënten actief te betrekken en geschilpunten te bespreken. Immers, de waarde van het hulpverleningsplan hangt mede af van de overeenstemming die erover is.