Psychopathologie en terrorisme

Abstract

In 2018, there seems to be a consensus among experts that psychopathology cannot lead independently to radicalization or terrorism and is therefore not a direct risk factor. However, psychopathology is often included in risk assessment instruments. Thus, a more nuanced picture is necessary to better understand the relationship between psychopathology and terrorism for sound case management. Therefore, the current study has tried to answer the following two main research questions:What is known from extant scientific research about the relationship between psychological disorders and radicalization/terrorism?What is a relevant and feasible research agenda in this field?

Anno 2018 lijkt er wel onder experts een consensus te bestaan dat psychopathologie niet opzichzelfstaand kan leiden naar radicalisering of terrorisme en dus geen directe risicofactor is. Psychopathologie wordt echter wel vaak betrokken bij risicotaxatie-instrumenten. Een genuanceerder beeld is dus nodig om de relatie tussen psychopathologie en terrorisme beter te begrijpen voor gedegen case-management. Via de huidige verkennende studie is daarom getracht de volgende twee hoofdvragen te beantwoorden: Wat is uit bestaand wetenschappelijk onderzoek bekend over de relatie tussen psychische stoornissen en radicalisering/terrorisme? Wat is een relevante en haalbare onderzoeksagenda op dit terrein? INHOUD: 1. Inleiding 2. Conceptuele definiëring psychopathologie en terrorisme 3. Methode 4. Prevalentie psychopathologie bij terroristen: literatuuroverzicht 5. Psychopathologie en de ontwikkeling naar radicalisering en terrorisme: theorievorming 6. Aanbevelingen onderzoeksagenda 7. Conclusies en discussie