Van rechtbank naar kanton

Abstract

This study maps out the consequences of shifting the competence threshold from NLG 5000 to NLG 10,000 with effect from 1 January 1999. In general, the shift in competence limit can be regarded as ‘effective’, in the sense that parties actually engage legal service providers other than lawyers on a large scale. Defendants have also, on a large scale, started to conduct legal proceedings without legal assistance. The freedom of choice with regard to engaging legal service providers is being utilised, and the expenses that the parties incur in this respect have decreased. The shorter and less complicated proceedings that take place at subdistrict courts also contribute towards saving costs for the parties in legal proceedings, as do the lower court fees. The most noticeable side effect of the measure is the sharp increase in the number of cases being transferred. The qualitative changes in the way in which cases are handled and concluded constitute another side effect. Finally, there have been a number of organisational effects with regard to capacity and workload, both at the district courts (where there has been a reduction in the number of cases) and at the subdistrict courts (where there has been an increase in the number of cases).

Dit onderzoek brengt in kaart wat de gevolgen zijn van de verschuiving van de competentiegrens van fl. 5000,- naar fl. 10.000 per 1-1-1999. In algemene zin kan de competentiegrensverschuiving als 'effectief' worden beschouwd, in de zin dat partijen inderdaad op grote schaal andere juridische dienstverleners dan advocaten inschakelen. Gedaagden zijn bovendien op grote schaal zonder juridische bijstand gaan procederen. De keuzevrijheid met betrekking tot het inschakelen van juridische dienstverleners wordt benut en de kosten die partijen daarvoor maken zijn gedaald. Ook de kortere en minder gecompliceerde procedures onder het regime van kantonrechters dragen bij aan de kostenbesparing voor rechtszoekenden, evenals de lagere griffierechten. De meest in het oog springende bijwerking van de maatregel is de streke stijging van het aantal zaken in het verschoven zaaksegment. Een andere bijwerking betreft de kwalitatieve veranderingen in de wijze waarop zaken worden behandeld en afgedaan. Tot slot is er sprake van een aantal organisatorische effecten met betrekking tot capaciteit en werklast, zowel bij de rechtbanken (waar zaken verdwenen) als bij de kantongerechten (waar zaken bijkwamen). INHOUD: 1. Vraagstelling en methode van onderzoek 2. Verschoven zaken: aantal en aard 3. Juridische bijstand 4. Procedureverloop 5. Slotbeschouwing