Vervolging en strafvordering bij opiumwetdelicten

Abstract

In dit rapport wordt verslag gedaan van een onderzoek naar de achtergronden van de beslissingen inzake vervolging, strafvordering en straftoemeting bij Opiumwetdelicten. In het onderzoek zijn 1042 zaken betrokken, afkomstig uit 6 verschillende arrondissementen. Het gaat in alle gevallen om zaken die in 1982 in eerste aanleg zijn afgedaan. Centraal in het onderzoek stond de vraag welke factoren (daad- en daderkenmerken) de verschillende justitiele beslissingen beinvloeden. Meer concreet is met het onderzoek beoogd een antwoord te geven op een viertal vragen, nl.: 1) Welke factoren beinvloeden de beslissing van het OM om bij Opiumwetdelicten tot vervolging over te gaan en in hoeverre kunnen uit deze factoren de verschillen tussen de arrondissementen verklaard worden? 2) Welke factoren beinvloeden de eis voor wat betreft de strafsoort en in hoeverre kunnen uit deze factoren de verschillen tussen de arrondissementen verklaard worden? 3) Welke factoren beinvloeden de eis voor wat betreft de strafmaat en in hoeverre kunnen uit deze factoren de verschillen tussen de arrondissementen verklaard worden? 4) Welke factoren, anders dan de beschikbare hvb-capaciteit, beinvloeden de toepassing van voorlopige hechtenis in de verschillende arrondissementen? Het onderzoek heeft zowel op softdrugs- als op drugszaken betrekking. De uitkomsten van het onderzoek zijn afgezet tegen de richtlijnen inzake het vervolgingsbeleid bij Opiumwetdelicten, zoals die door de vergadering van procureurs-generaal zijn vastgesteld.