• Groene criminologie

      Boekhout van Solinge, T.; Janssen, J.; Huijstee, M. van; Steinweg, T.; Ruggiero, V.; South, N.; Leest, W.P.E. van der; Zon, G.J. van der; Uhm, D.P. van (WODC, 2012)
      ARTIKELEN: 1. T. Boekhout van Solinge - Ontbossing en criminologie 2. J. Janssen - Over mensen en andere dieren in de criminologie 3. M. van Huijstee en T. Steinweg - E-waste: de donkere kant van de elektronicaconsumptie 4. V. Ruggiero en N. South - Groene criminologie en vuileboordencriminaliteit 5. W.P.E. van der Leest en G.J. van der Zon - Witwasmethoden bij grensoverschrijdende milieucriminaliteit 6. D.P. van Uhm - De illegale handel in beschermde diersoorten 7. Internetsites. SAMENVATTING: Groene criminologie onderscheidt zich van andere meer legalistisch geörienteerde criminologie door het centraal stellen van een breed opgevat schadebeginsel. Dit betekent dat groene criminologie niet stopt bij de bestudering van milieucriminaliteit. Veel milieuschade is het gevolg van activiteiten die (nog) niet strafbaar zijn gesteld. Een nieuw element in de groene criminologie is dat mensen worden gezien als deel van complexe ecosystemen en niet langer centraal staan. Ook dieren en diersoorten kunnen slachtoffer zijn, evenals ecosystemen. Daarbij geldt als uitgangspunt dat de waarde van de dieren en de natuurlijke omgeving op zichzelf vooropstaat, niet zozeer het nut dat zij al dan niet hebben voor de mens. Naast deze onderwerpen zijn enkele artikelen in dit themanummer gewijd aan vormen van milieuschade en daaraan gelieerde criminele activiteiten.