• Copycat - een fenomeenonderzoek

      Bos, J.G.H.; Es, A.M.D. van; Vasterman, P. (COT Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, 2011)
      Het Copycat-effect is het effect dat plaatsheeft als er sprake is van een handeling die is uitgevoerd naar aanleiding van berichtgeving in de media over een eerdere soortgelijke handeling. Doelstelling van dit onderzoek is het inzichtelijk maken of het fenomeen Copycat bestaat en inzicht verkrijgen in de communicatieve consequenties van het fenomeen Copycat. Er is ook onderzoek gedaan naar het Cry Wolf-effect (zie link hiernaast). INHOUD: 1. Inleiding 2. Het fenomeen Copycat 3. Casuïstiek 4. Analysekader: besmettingsgevaar 5. Communicatieve implicaties van het Copycat-effect
    • Copycatgedrag bij terroristische aanslagen - Een verkenning

      Bos, K. van den; Hulst, L.; Sintemaartensdijk, I. van; Schuurman, B.; Stel, M.; Noppers, M.; Graaf, B. de (medew.); Jansma, A. (medew.); Spiegel, C. (medew.); Haandrikman, M. (medew.); et al. (Universiteit Utrecht, 2021-08-20)
      Dit verkennende rapport bestudeert copycatgedrag bij terroristische aanslagen. Dit betreft gedrag dat iemand intentioneel en gemotiveerd vertoont om een bepaalde voorganger na te apen, met name een andere persoon of groep die met een terroristische aanslag in (sociale) mediaberichten de aandacht heeft getrokken. Kenmerkend aan dergelijk copycatgedrag is dat het niet rechtstreeks door een bepaalde terroristische beweging wordt aangestuurd, maar dat mensen zelf besluiten een aanslagpleger na te gaan doen. Voor dit rapport werden interviews gehouden met acht nationale en internationale experts op het gebied van copycatgedrag en terrorisme. Tevens werden twee literatuurstudies uitgevoerd. De eerste literatuurstudie was gericht op copycatgedrag bij terroristische aanslagen. De tweede literatuurstudie was gericht op copycatgedrag in andere gebieden dan terrorisme, zoals zelfdoding en schietpartijen op scholen. INHOUD: 1. Het probleem van copycatgedrag 2. De definitie van copycatgedrag 3. Bewijs voor copycatgedrag 4. Het aanpakken van copycatgedrag 5. Conclusies en aanbevelingen.
    • De psychosociale gezondheid van politiepersoneel

      Beek, I. van; Taris, T.W.; Schaufeli, W.B. (Universiteit Utrecht - Faculteit Sociale Wetenschappen, 2013)
      De weerbaarheid van de politie staat onder druk, de negatieve aspecten van politiewerk blijven helaas niet zonder gevolgen en leiden bij een deel van het politiepersoneel tot psychische klachten. De Minister van Veiligheid en Justitie vindt deze situatie zorgwekkend en heeft meerdere maatregelen aangekondigd om te zorgen dat politiepersoneel met gezag en zelfvertrouwen kan blijven optreden (Tweede Kamerstukken 29628 nrs. 238, 262 en 276). Een belangrijk deel van deze maatregelen zijn verenigd en beschreven in het programma ‘Versterking professionele weerbaarheid’. Om de maatregelen uit het programma in te vullen, te toetsen en eventueel bij te stellen is inzicht gewenst in de staat van de psychosociale gezondheid van politiepersoneel. Dit onderzoek heeft twee doelstellingen: Het verkrijgen van kennis over de staat van de psychosociale gezondheid van politieambtenaren. Het verkrijgen van kennis over welke aspecten de psychosociale gezondheid van politieambtenaren in positieve of negatieve zin beïnvloeden. INHOUD: 1. Inleiding en opzet van het onderzoek 2. Deelstudie 1: Inventarisatie van spannings- en energiebronnen 3. Deelstudie 2: De psychosociale gezondheid van politieambtenaren 4. Deelstudie 2: Voorspellers van psychosociale gezondheid 5. Deelstudie 3: Psychosociaal welzijn in context 6. Deelstudie 4: Interpretatie van de resultaten 7. Conclusies en slotbeschouwing
    • Psychopathologie en terrorisme - Stand van zaken, lacunes en prioriteiten voor toekomstig onderzoek

      Schulten, N.; Doosje, B.; Spaaij, R.; Kamphuis, J.H. (Universiteit van Amsterdam - Faculteit Maatschappij en Gedragswetenschappen, 2019)
      Anno 2018 lijkt er wel onder experts een consensus te bestaan dat psychopathologie niet opzichzelfstaand kan leiden naar radicalisering of terrorisme en dus geen directe risicofactor is. Psychopathologie wordt echter wel vaak betrokken bij risicotaxatie-instrumenten. Een genuanceerder beeld is dus nodig om de relatie tussen psychopathologie en terrorisme beter te begrijpen voor gedegen case-management. Via de huidige verkennende studie is daarom getracht de volgende twee hoofdvragen te beantwoorden: Wat is uit bestaand wetenschappelijk onderzoek bekend over de relatie tussen psychische stoornissen en radicalisering/terrorisme? Wat is een relevante en haalbare onderzoeksagenda op dit terrein? INHOUD: 1. Inleiding 2. Conceptuele definiëring psychopathologie en terrorisme 3. Methode 4. Prevalentie psychopathologie bij terroristen: literatuuroverzicht 5. Psychopathologie en de ontwikkeling naar radicalisering en terrorisme: theorievorming 6. Aanbevelingen onderzoeksagenda 7. Conclusies en discussie
    • Suïcides in detentie

      Blaauw, E.; Kerkhof, A.J.F.M. (Vrije Universiteit Amsterdam - Faculteit der Psychologie en Pedagogiek, 1999)
      Dit is een onderzoek naar de mogelijkheid om gedetineerden met hoog suïciderisico bij binnenkomst in een huis van bewaring te onderscheiden van gewone gedetineerden. De achtergrond van dit onderzoek was gelegen in het feit dat suïcides in detentie in de belangstelling staan van het Ministerie van Justitie en in het relatief hoge aantal suïcides in detentie in de jaren 1995 en 1996. Momenteel wordt gewerkt aan protocollering van preventiemaatregelen; penitentiaire inrichtingswerkers worden geschoold in het herkennen van en omgaan met suïciderisico en psychologen hebben cursussen gevolgd in de herkenning van suïciderisico. De vraag bestond echter of het mogelijk is om suïcidale gedetineerden bij binnenkomst in een huis van bewaring te herkennen met hulp van een screeningsinstrument en hoe zo'n instrument er zou moeten uitzien. Deze vraag staat centraal in het onderzoek dat in dit boek wordt beschreven.
    • Varianummer

      Unknown author (WODC, 1983)
      Dit tweede nummer van Justitiele Verkenningen is gewijd aan een aantal uiteenlopende onderwerpen. Het bevat een Nederlands artikel en vier buitenlandse artikelen in bewerkte vorm.
    • Vervolgonderzoek omtrent psychosociale gesteldheid van politiepersoneel

      Schaufeli, W.B.; Taris, T.W. (Universiteit Utrecht - Faculteit Sociale Wetenschappen, 2014)
      Recent afgerond onderzoek naar de psychosociale gesteldheid van politiepersoneel bracht aanzienlijke verschillen aan het licht tussen de psychische gesteldheid van politiepersoneel uit verschillende taakgebieden (I. Van Beek, T.W. Taris en W.B. Schaufeli, De psychosociale gezondheid van politiepersoneel, WODC, 2013 - zie link bij: Meer informatie). Alhoewel dit onderzoek veel belangrijke informatie heeft opgeleverd, zijn er ook enkele punten waarop een nadere verdieping gewenst is. Deze punten van verdere verdieping geven aanleiding tot de onderstaande onderzoeksvragen, die in afzonderlijke deelonderzoeken beantwoord worden: 1. Hoe scoort politiepersoneel op psychosociale gezondheid wanneer er (per taakgebied) een onderscheid wordt gemaakt naar geslacht, leeftijd en opleidingsniveau? 2. In hoeverre blijven verschillen in psychosociale gezondheid tussen de taakgebieden bestaan wanneer er gecontroleerd wordt voor werk- en demografische kenmerken afzonderlijk, en voor de combinatie van beide? 3. Wat zijn voor ieder taakgebied de meest relevante werkkenmerken als het gaat om het verbeteren van de psychosociale gezondheid? INHOUD: 1. Inleiding en opzet van het onderzoek 2. Deelstudie 1: Vergelijking van de psychosociale gezondheid van politiepersoneel in referentiegroepen 3. Deelstudie 2: Vergelijking van de psychosociale gezondheid tussen taakgebieden, rekening houdend met werk- en demografische kenmerken 4. Deelstudie 3: De meest relevante werkkenmerken voor psychosociale gezondheid per taakgebied 5. Algemene conclusies en slotbeschouwing