• Modern gezinsleven en het recht

      Roeters, A.; Bucx, F.; Schrama, W.M.; Rutten, S.W.E.; Geurts, T.; Verstappen, L.C.A. (WODC, 2016)
      ARTIKELEN: 1. A. Roeters en F. Bucx - Continuïteit en verandering in het Nederlandse gezinsleven: Gezinsvormen, arbeidsmarktparticipatie en tijdsbesteding 2. W.M. Schrama - Aanpassing afstammings- en gezagsrecht gewenst voor ongehuwd samenwonende ouders 3. S.W.E. Rutten - Ouderschap en ouderlijk gezag bij niet-erkende islamitische huwelijken 4. T. Geurts - Het belang van grootouders in hedendaagse gezinnen en het recht op omgang met kleinkinderen 5. L.C.A. Verstappen - De modernisering van het huwelijksvermogensrecht: Een historisch perspectief SAMENVATTING: Het Nederlandse gezins- en familieleven heeft in de afgelopen decennia de nodige veranderingen ondergaan. Zo zijn moeders in groten getale – veelal in deeltijd – gaan participeren op de arbeidsmarkt en is de actieve betrokkenheid van vaders bij de opvoeding van kinderen gegroeid. Ook in de keuzes voor relatievormen zijn veranderingen te zien. Het aantal huwelijken en geregistreerd partnerschappen van gelijk geslacht is toegenomen. Tegelijkertijd zijn trouwen en geregistreerd partnerschap steeds minder vanzelfsprekend geworden, terwijl ongehuwd samenwonen in populariteit is toegenomen. Ook komt het fenomeen eenoudergezin veel vaker voor dan vroeger. Soms is dat een gevolg van echtscheiding, soms een bewuste keuze. De toename van het aantal (echt)scheidingen heeft ertoe geleid dat veel kinderen in de praktijk meerdere ouders hebben, doordat hun gescheiden biologische ouders weer nieuwe partners vinden. Een van de taken van de in 2014 ingestelde Staatscommissie Herijking Ouderschap is dan ook om te bezien of het huidige wettelijke uitgangspunt dat een kind niet meer dan twee juridische ouders kan hebben en niet meer dan twee personen het gezag over hem kunnen uitoefenen, aan herziening toe is. Dit themanummer van Justitiële verkenningen worden enkele ontwikkelingen in het moderne gezins- en familieleven besproken en wordt ingegaan op de vraag of en hoe het familierecht met deze maatschappelijke ontwikkelingen zou moeten meegroeien. Tevens is er aandacht voor de recente ingrijpende hervorming van het huwelijksvermogensrecht.
    • Wenskinderen

      Unknown author (WODC, 1996)
      De discussies over IVF en adoptie, maar ook over (anonieme) zaaddonors, draagmoeders, eenoudergezinnen en stiefouderschap dienen we te plaatsen tegen de achtergrond van een sterk gegroeide, vaak hevige ldnderwens. Kinderen zijn geen bron meer van gezinsinkomsten maar, zoals C. van Nijnatten in zijn artikel stelt, een 'precieus object van verlangen'. De claim 'recht op een kind' lijkt steeds meer ingang te vinden. Dat heeft bedenkelijke kanten want het kind kan moeilijk aan alle geprojecteerde verlangens en verwachtingen beantwoorden. Een aantal auteurs in dit themantunmer onderwerpt deze ontwikkeling aan een kritische beschouwing. Moeten ldnderen het leven van ouders zin geven? Dienen zij ter compensatie van onvervulde ambities? Moet het kind voorzien in de liefdesbehoefte die volwassenen niet meer bij elkaar kunnen bevredigen? Andere auteurs bezien het vraagstuk vanuit de invalshoek van emancipatie en rechtsgelijkheid. Ze constateren dat het familierecht niet meer aansluit op de jongste maatschappelijke ontwikkelingen (echtscheidingen, eenoudergezinnen, kunstmatige voorplanting, enzovoort) of benadrukken dat discriminatie van alternatieve samenleefvormen niet geoorloofd is.